PERSBERICHT

Amsterdam, 15 juli 2005
Onafhankelijke rechtsspraak ver te zoeken tijdens proces tegen krakers en sympathisanten.
Gisteren, 14 juli 2005 moesten 10 mensen voor de rechter verschijnen naar aanleiding van de ontruimingsgolf van 31 mei 2005 te Amsterdam. Toen werden kraakpanden op het Rokin, de Vijzelgracht, derde Oosterparkstraat, Amstel, Prinsengracht, Lijnbaansgracht en de Utrechtsedwarsstraat ontruimd, waarbij in totaal 26 mensen werden gearresteerd.
De eisen tegen deze mensen varieerden van 4 weken tot zeven maanden. Uiteindelijk zijn twee mensen vrijgesproken, waarvan er een al 6 weken in voorarrest had gezeten. Een vrouw is veroordeeld tot 5 maanden met aftrek van voorarrest, terwijl de Officier van Justitie (OvJ) tegen haar 7 maanden had geëist. Dit betekent dat deze vrouw nog 3,5 maanden moet zitten. Alle andere mensen werden veroordeeld tot zes weken, met aftrek van het voorarrest en hebben dus hun straf al uitgezeten. Een verdachte die na 2 weken voorarrest vrijgelaten was, moet nu nog 4 weken uitzitten.
Direct na de arrestaties werd al duidelijk dat politie en justitie enkele mensen zwaar wilden straffen als voorbeeld voor krakers en actievoerders in het algemeen. Acht willekeurige arrestanten van de 26 mensen werden anderhalve maand in voorarrest gehouden. Het vermoeden dat niet zozeer het delict (art 141 Sr. openlijke geweldpleging in vereniging) waar ze van werden verdacht hier van belang is maar de politieke motivatie van de verdachten, werd bevestigd in de rechtszaken van gisteren.
De OvJ baseerde zijn aanklachten op een algemene situatieschets van de eerste ontruiming op het Rokin, die niet op de waarheid berustte. Er zouden volgens de OvJ vele brandende molotov cocktails gegooid zijn, iets dat pertinent niet waar is en te bewijzen valt met beeldmateriaal van de politie en van de burgerlijke pers. Dit werd echter niet vertoond op de zitting, het enige bewijs was de verklaring van een agent. Dit terwijl de OvJ verplicht is ontlastend materiaal toe te voegen aan het dossier op verzoek van de verdediging. De OvJ gebruikte woorden als "stadsguerrilla" en "grensoverschrijdend geweld" om het plaatje van een internationaal opererend rel-leger compleet te maken. Blijkbaar is daarbij de bewijslast tegenwoordig ook omgedraaid en is een verdachte in principe schuldig tenzij de onschuld bewezen wordt. Toen de verdediging vroeg waarom er zulke zware onvoorwaardelijke gevangenisstraffen geëist werden en een vergelijking gemaakt werd met de taak- en voorwaardelijke straffen, die voetbalsupporters kregen bij de rellen in Rotterdam, was het antwoord van de OvJ dat deze mensen ideeën (lees politieke ideeën) hadden en voetbal hooligans niet. Dit was de enige reden om zwaardere straffen te eisen.
Dat een OvJ als beambte van het ministerie niet politiek neutraal is, valt te verwachten. Dat de rechter zich echter niet neutraal en onafhankelijk opstelde, bleek doordat hij zich geregeld door zijn eigen politieke mening liet leiden, de verdediging regelmatig tegenwerkte door vragen aan getuigen niet toe te laten en dat hij zich na vonniswijzing nota bene tot de publieke tribune richtte met de intimiderende woorden: 'Laat dit een waarschuwing zijn: U heeft de eisen gehoord. Het is genoeg! De mensen willen dit niet meer.’
Als kritiek op dit politieke systeem reden genoeg is om mensen per definitie zwaarder te straffen dan de algemeen geldende strafmaat voor het vergrijp is dat een teken dat in Nederland de onafhankelijkheid van de rechtspraak verleden tijd is. Het politiek systeem laat hiermee zien dat het bang is voor mensen die fundamentele veranderingen willen en bereid zijn deze actief na te streven. Door dusdanig hoge straffen uit te delen word getracht een intimiderend voorbeeld te stellen voor iedereen die er over nadenkt om in verzet te komen.

Stichting Arrestantensteungroep Amsterdam

*Deze website is helaas nog in aanbouw en dus nog niet volledig*