Verslag van de rechtszaken (inclusief hoger beroep met vrijspraak van november 2005) naar aanleiding van de bezetting van het Maagdenhuis door boze studenten in februari 2005 (meer info over de bezetting en het zwartboek zijn te vinden op www.mhbz.nl)

De soap rondom Maagdenhuisbezetters.

Een Soap, ja inmiddels kan dat zo wel genoemd worden. Dan wordt natuurlijk de manier bedoeld waarop de politie en justitie, al die student-criminelen in spé vervolgd heeft of zelfs nog verder wilde vervolgen. Dit boek is nog niet uit, want een aantal studenten hebben hoger beroep aangetekend tegen de veroordeling van de politie-rechter.
Waar gaat het om: Eind februari van dit jaar besloten een aantal bezorgde studenten een bezetting te doen van het Maagdenhuis tegen het beleid van Rutte, sommigen wilden de kaalslag op het hoger ondewijs wat al jaren aan de gang is aankaarten. Kritiek tegen overheidsbeleid daar houdt men niet van, dus met grof geweld heeft politie een einde gemaakt aan de bezetting. (Volgens Cohen zou dat netjes zijn gebeurd, maar zijn Spandoek-uitspraken laten zien wat zijn woorden echt waard zijn!) Daarna worden de studenten in de Amsterdamse kerkers gegooid, waar onfatsoen en leugen de norm schijnt te zijn. Maar wat kun je anders verwachten van de Amsterdamse politie. Justitie vond het toch een kwalijke zaak en besloot alle 141 bezetters te vervolgen. Sommige mensen, die een gevaar voor de samenleving en de democratische rechtsorde zouden zijn, wilde men langer vast houden of gaf hen willekeurig een veel hogere boete. Alle anderen worden in grote massaprocessen, waar het laatste woord voor veel studenten onmogelijk werd gemaakt, willekeurig veroordeeld en moesten allen een boete van 25 euro gaan betalen. (Ipv de 75 of 125 euro die geeist was.) Justitie was meer geld over de balk aan het gooien om deze “gevaarlijke” studenten een zogenaamd lesje te leren, dan dat ze terug kregen dmv de boetes, want wie dacht dat de studenten nu massaal hun boete gingen betalen, komt bedrogen uit.
Dan dus het volgende hoofdstuk van een aantal studenten, die protest hebben aangetekend tegen het vonnis gezien de overtuiging en het feit dat men onschuldig is. Dat er daarbij ook weer een kritisch geluid naar voren kon komen over de wijze van behandelen door politie en justitie zou mooi meegenomen zijn geweest, maar ja... kritiek op overheidsinstanties?
In de eerste week van november was het allereerste hoger beroep, aangespannen door de persoon die de vorige keer als enige veroordeeld was tot een boete van 200 euro en voor alle aanklachten was veroordeeld. Verrassend die ochtend was om te horen dat ook de OvJ hoger beroep had ingediend, want hij wilde nog steeds dat deze persoon als enige 2 weken zou gaan brommen. Deze persoon zou er erg speciaal zijn en daarom speciaal worden gestraft. Gelukkig was de Advocaat-Generaal wat nuchterder en een dag voor het hoger beroep heeft de OvJ zijn eis laten vallen. Toch wilde de AG ook liever de boete van 200 handhaven, maar omdat in eerdere rechtszaken zogenaamde andere “beroepsactivisten” ook gewoon een boete van 25 euro hadden opgelegd gekregen, was ze genoodzaakt om de eis van 200 naar 25 te verlagen. Wel vond ze dat verdachte op alle punten schuldig was. Na weer een goed verhaal van eigen advocaat, voornamelijk herhaling van zetten, had de rechter twee weken nodig om tot een uitspraak te komen. De bezetter werd gedeeltelijk schuldig bevonden en gedeeltelijk vrijgesrpoken en kreeg een boete van 25 euro. De bezetter was vrijgesproken voor het niet voldoen aan de vordering het pand te verlaten en zo wederrechtelijk in het Maagdenhuis te verblijven (nogal logisch, er is nooit een vordering gegeven) en was veroordeeld voor het wederrechtelijk binnendringen.
Twee weken later was het volgende hoger beroep. Deze was door een bezetter aangespannen, die al gedeeltelijk was vrijgesproken en alleen was veroordeeld voor het wederrechtelijk binnendringen. Opmerkelijk was dat de AG bij het begin van de zitting de aanklacht liet vallen! De AG vond de jurisprudentie dat een universiteitsgebouw een openbaar gebouw is en dat daardoor van wederechtelijk binnendringen geen sprake kon zijn, zo overtuigend dat hij gewoon geen zaak meer had. De rechters wilden nog wel het een en ander weten over de gang van zaken, waarbij de bezetter na arrestantie vijf uur heeft moeten wachten in de sneeuw om vervolgens met 30 anderen 20 uur in een cel van 10 bij 2,5 opgesloten te blijven. Een der rechters zag een duidelijke vergelijking tussen dit geval en gebeurtenissen uit Dostojevski en Reuter. De rechters konden nog dezelfde dag tot een uitspraak komen: vrijspraak! De bezetter heeft al aangekondigd een schadevergoeding te gaan eisen.
Aangezien in deze twee hoger beroepen zo verschillend is recht gesproken (misschien is kromspraak een betere uitdrukking) en in de ene zaak zelfs door justitie was geconcludeerd, dat justitie helemaal geen zaak had, kon de andere bezetter niet achter blijven en is in cassatie gegaan. Dit belooft nog wat voor de volgende hoger beroepen die in februari en maart zullen dienen. Zal justitie nog verder gaan uitglijden?

*Deze website is helaas nog in aanbouw en dus nog niet volledig*